Bewijs dat je een mens bent vertelt het waargebeurde verhaal van een Palestijnse man in België die zijn vrouw uit Gaza probeert te halen. Wat begint als een administratieve procedure, groeit uit tot een jarenlange strijd tegen regels, wachttijden en onzichtbare muren.
Terwijl de oorlog verwoestend om zich heen grijpt, dringt een urgente vraag zich op: wat betekent menselijkheid wanneer systemen zich steeds verder achter regeltjes verschuilen?
De auteur volgt het verhaal van nabij en wordt er onvermijdelijk deel van. De opeenstapeling van wachten, machteloosheid en morele druk weegt zwaar – niet alleen op wie vastzit in procedures, maar ook op wie probeert te blijven kijken, luisteren en helpen.
Dit boek is geen pamflet, maar een literaire kroniek van wachten, verlies en volharding. Het beweegt zich tussen reportage en persoonlijke betrokkenheid, en laat zien hoe grote politieke conflicten zich vertalen in menselijk leed – en hoe kleine gebaren van aandacht, doorzettingsvermogen en liefde menselijkheid overeind kunnen houden, zelfs als alles eromheen dreigt te verdwijnen.
