geef iedereen het woord die zonder glijzeil geen
kokette pose vindt, die over het hoofd ziet dat
fantoomtrillingen geen liefkozingen zijn
Ze redden het toch maar, de gasten in Heimweecafé. Hoe bouwen ze een wereld, een eigen wereld? Stom schrijft over familie en buitenbenen. Of is dat hetzelfde? Bijvoorbeeld over de man achter het levensvraagloket, over drie patiënten in hun zelfgesneden spijkerjurken, het meisje met de fladderarm, over vrouwen met onzichtbaar tandvlees, de man die zijn trompet als een handtasje draagt. Over het roffelende been, de stille voet, het krimpende rijk. En over liefde natuurlijk. Lees deze gedichten en lees ze voor.
