‘Ooit werd gedacht dat je blind werd als je er te lang naar keek, maar mij openen ze de ogen. Ik zou ze voor je moeten tellen, maar de honderden van vorig jaar waarvan ik het zaad heb uitgestrooid zijn met duizenden tegelijk teruggekeerd, één klaprozenexplosie trekt een lange neus naar de vergankelijke dag.’
Na Moderne natuur is er Glimlach in slow motion, het laatste dagboek dat kunstenaar en filmmaker Derek Jarman bijhield voor zijn dood in 1994. Geschreven vanuit zijn houten cottage in Dungeness, een rommelig Londens appartement en uiteindelijk het ziekenhuisbed – dwarse, levenslustige reflecties op kunst, tuinieren en radicaal protest.
Derek Jarman (1942-1994) was een Britse schrijver, kunstenaar en avant-gardistisch filmmaker. Hij bleef zich fel inzetten voor homorechten en was kritisch op de Britse politiek tot zijn aan aidsgerelateerde overlijden in 1994. Zijn werk, maar in het bijzonder Prospect Cottage – Jarmans houten huis omringd door een in kiezels opgetrokken bloemenzee aan de kunst van Kent – blijft kunstenaars en kunstliefhebbers over de hele wereld inspireren.
Henny Corver (1952) vertaalde werk van onder anderen Annie Dillard en Olivia Laing. Nico Groen (1965) werk van onder anderen Helen Macdonald en Robert Macfarlane.
