In Als water brandt haalt Astrid de Keulenaar bodemdieren, drenkelingen en andere dierbare wezens uit het verzonken woud naar boven. Zij brengt ze terug in het licht en blaast hen nieuw leven in, niet zonder gevaar. Het is spelen met vuur op het scherpst van de snede.
Laveren, navigeren en op tijd ankeren maakt het verschil tussen verschijnen of verdwijnen.
De bundel heeft zeven afdelingen: a single window, de glazen stad, tart me niet, de brug van papier, op zoek, the way to play en haven. Elke afdeling begint met een gedeelte van haar collagegedicht uit 1992 dat na dertig jaar weer boven water kwam en een voorbode bleek van dit debuut.
Als water brandt laat zich lezen als Partituur van nestmateriaal
