De nutteloosheid van het niets volgt Laurens, een nauwgezette consultant die door een reeks kleine, absurde gebeurtenissen — een betoging, een verloren badge, een procedure zonder gezicht — uit het systeem valt waaraan hij jarenlang gehoorzaam heeft meegewerkt. Wat begint als een incident, groeit uit tot een juridische en existentiële ontwrichting waarin correctheid met dodelijke precisie haar werk doet.
Na een veroordeling met opschorting probeert hij zijn leven opnieuw te ordenen. Via interimwerk belandt hij in een wereld van balies, wachtzones en doorgangen, plaatsen waar niets beslist wordt, maar alles uitgevoerd. Daar vindt hij onverwacht rust, tot hij opnieuw terechtkomt op de plek waar zijn val begon.
Wanneer blijkt dat zijn oude toegang nog altijd werkt, keert niet alleen het verleden terug, maar ook de vraag wat een mens doet wanneer hij opnieuw het systeem binnen kan dat hem ooit heeft uitgespuwd. Geen roman over grote wraak, maar over nieuwsgierigheid, woede, symmetrie en de morele leegte van correcte beslissingen.
