Wie dit verhaal leest, kijkt niet alleen terug, maar ook in de spiegel. Wie zijn wij, als we weten waar we vandaan komen en durven we die waarheid te dragen, ondanks de Hebi, de vloek die erop rust? Een foto uit 1930, gemaakt voor de verjaardag van mijn overgrootmoeder, brengt het verleden onverwacht dichtbij. Wat generaties lang werd verzwegen, werkt nog steeds door in keuzes, relaties en zelfbeeld. De foto vormt het begin van een confrontatie met dat wat nooit mocht worden uitgesproken. Aan de vooravond van het feest doorbreekt mijn betovergrootmoeder_,_ geboren als slavin_,_ het stilzwijgen. Haar verhaal laat zien hoe herinneringen, trauma’s en kracht van vrouw op vrouw worden doorgegeven. Dan wordt duidelijk waarom deze geschiedenis niet is verteld, en wat het kost om haar alsnog te erkennen.
