In de boeken ‘Het kind van de Vorstenburcht’ en ‘De tolk van de Spieringhers’ ontmoeten Geert en Mieke elkaar. Geert is doof en weet niets van zijn ouders en voorouders. Mieke is een horend kind van twee dove ouders. Het is oorlog en ze maken de vreselijkste dingen mee. De klap die Mieke heeft moeten verwerken in de tijd na het afschuwelijke bombardement op het westen van Rotterdam, waarbij haar lievelingstante en haar nichtjes omkwamen, dreunde nog lang na. Het kreeg vat op haar humeur.
Ook Geert kreeg het steeds moeilijker. Hij was een jongeman in de kracht van zijn leven, van wie de Duitsers niet begrepen waarom hij nog steeds niet in Duitsland werkte. Die onrust zette zich vast in de levens van Geert en Mieke. Het verdere verloop van de oorlog zou hen in grote moeilijkheden brengen.
Geert woont met andere doven in ‘Dovenland’. Veel doven zijn bang. Er gebeuren erge en trieste dingen in de laatste jaren van de oorlog die de verhoudingen op scherp zetten. Er zijn zorgen om de vader van Mieke. Er is honger. De spanningen nemen toe. Het verdere verhaal van het kind van de Vorstenburcht doet je soms de keel dichtknijpen.
De Tweede Wereldoorlog, zoals door nog niemand beschreven.
