Monotheïsme kenmerkt zich door het verheffen van één god tot de enige god met uitsluiting van alle anderen. Het bestaan van meerdere monotheïstische religies is dus een contradictio in terminis. Maar dat kan een religie die het alleenrecht op het grote gelijk meent te bezitten natuurlijk onmogelijk toegeven. Zo lang iedereen met zijn monotheïsme netjes binnen het eigen ontstaansgebied blijft en anderen niet probeert te bekeren of regelrecht te overheersen, is er weinig aan de hand. De geschiedenis laat echter zien dat dit allesbehalve het geval is geweest. Vandaar de conclusie die aan het einde van dit boekje wordt getrokken dat de komst van het monotheïsme in terugblik de bron is waaruit de deplorabele staat van de huidige wereld is ontsproten. Wellicht gewaagd maar moeilijk te weerleggen. Hoezeer monotheïsme kan leiden tot een onontwarbare kluwen van fundamentalistische geloofsovertuiging, culturele en morele waarden en politieke problemen is duidelijk waarneembaar in Israël waar het conflict tussen joden en Palestijnse moslims inmiddels onoplosbaar is geworden.
