“Ik dacht dat ik moest vechten om te overleven. Tot ik ontdekte dat ik mocht voelen om te leven.
”En toen werd het stil in mij is een boek over thuiskomen. In jezelf.
In deze liefdevolle, kwetsbare en eerlijke reis neemt de auteur je mee langs herinneringen die gevormd zijn in stilte en in storm. Langs het kind dat ze was, de moeder die ze werd, en de vrouw die stap voor stap leerde zacht te kijken naar alles wat pijn deed — en alles wat bleef.
Wat begon als het vastleggen van persoonlijke herinneringen, groeide uit tot een ode aan heling, zachtheid en innerlijke kracht.
Tussen woorden en rituelen, adem en aarde, familie en voorouders, ontvouwt zich een pad van terugkeren — naar wie je bent, voorbij alles wat je dacht te moeten zijn.
Met diepe liefde voor oude wijsheid, natuurvolkeren en de taal van het hart, nodigt dit boek je uit om stil te worden.
Om te luisteren naar je lichaam. Naar je adem. Naar de stem in jezelf die je misschien te lang niet hoorde.
Voor wie ooit brak. Voor wie verlangt naar licht.
Voor wie voelt: het mag zachter. Het mag liefdevoller.
Het mag... opnieuw.
