Ze komt van ver.
Haar hele leven zocht ze naar houvast, liefde, acceptatie en erkenning, kwaliteiten die ze in haar kinderjaren ontberen moest. Soms trots op wat ze deed, niet om wie ze was.
Vanuit een donker bos haar weg zoekende, met veel vallen en opstaan ervaart ze met kleine stapjes tegelijk dat het lichter wordt.
Dat wat ze haar hele leven buiten zichzelf heeft gezocht vond ze in zichzelf, ook zij is de moeite waard, ook zij mag zijn wie ze is.
Haar gedrevenheid, doorzettingsvermogen en discipline hebben hiertoe bijgedragen.
Al was de ‘nacht’ lang en donker, ze maakte na het verlies van haar kind een begin met de reis naar binnen, daar waar alle antwoorden op haar vragen lagen.
Het vraagt tot op de dag van vandaag moed en bereidheid om zichzelf onder ogen te komen. Geconfronteerd te worden met oude pijn, woede, verdriet en spijt.
Die reis maakt ze al 40 jaar en wanneer ze uiteindelijk waar kan laten zijn wat waar is in haar hart, hoofd en buik, kan het lichter worden en wacht bevrijding op haar.
