Het is een kleine wereld, maar Ruby Creek is nog kleiner. Dat ontdekt Cole al snel als hij daarheen verhuist en gedwongen wordt om onder één dak te wonen met Violet, die hij... nogal intiem kent.
En tegelijkertijd kent hij haar helemaal niet.
Wat er online tussen hen gebeurd is, in hun chats, had anoniem moeten blijven en tot het verleden moeten behoren. In plaats daarvan wordt het ontzettend actueel – en Cole krijgt het met de dag moeilijker om zich in te houden.
Elke blos op haar wangen, elke keer dat haar ogen opvlammen van verlangen, elke keer dat ze hem smeekt om niet te stoppen, smelt het ijs waarin hij zichzelf heeft opgesloten verder. Ze zorgt ervoor dat hij dingen wil die hij niet kan willen. Dingen waar hij al van droomt sinds hij haar twee jaar geleden voor het eerst zag – dingen die hij niet verdient.
Want zijn onzichtbare wonden kunnen hen allebei kapotmaken. Als voormalig soldaat zou Cole de discipline moeten hebben om weg te lopen, maar hoe meer hij zich openstelt voor Violet, hoe meer hij haar bij zich wil houden.
