JAN BAARS (1903–1989) werd geboren in een arm rooms-katholiek gezin in Amsterdam. Al op jonge leeftijd raakte hij in de ban van de Italiaanse dictator Benito Mussolini, die hij later ook zou ontmoeten. Baars was ervan overtuigd dat de toestand van de arbeiders via het fascisme verbeterd kon worden. Hij kreeg daardoor het predicaat sociale fascist. In 1932 werd hij leider van de Algemeene Nederlandsche Fascisten Bond (ANFB). Hij wist door zijn redenaarstalent vele mensen aan zich te binden, maar door gebrek aan ideologische kennis kreeg hij het steeds moeilijker. In 1934 moest hij zijn leiderschapstaak noodgedwongen neerleggen. Vanaf die tijd richtte hij zich actief op de bestrijding van de NSB en het Duits nationaalsocialisme. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij het verzet. Door te infiltreren bij de Duitse bezetters en hun Nederlandse trawanten wist hij veel gevoelige informatie buit te maken. Hij maakte er na de oorlog zelfs zijn beroep van. Voor zijn rol in het verzet kreeg hij een verzetspensioen en het verzetsherdenkingskruis, maar zijn fascistische verleden bleef hem achtervolgen. Hoe kon een fascist in het verzet hebben gezeten? Men nam het hem kwalijk dat hij niet fout was geweest! Inleiding 7 i Op weg naar het fascisme | 1903-1932 9 Jeugd 9 Fascisme 12 Erich Wichman 15 Wouter Lutkie 17 Ruzie met Sinclair de Rochemont 18 Hoofdredacteur van De Bezem 20 Mussolini 25 ii Fascistenleider | 1932-1934 29 Leider anfb 29 Strubbelingen met Van Knotsenburg 33 De familie Verhagen 37 De Nationale Unie en de nsb 39 De Tweede Kamerverkiezingen van 1933 43 Baars’ ondergang 45 Marinus van der Lubbe 48 iii Van fascist tot verzetsstrijder | 1934-1946 52 Baars wordt extremist 52 Uit de politiek 57 Baars in verzet 60 Bij de pod/pra 63 iv Verantwoording | 1946-1989 69 In aanraking met justitie 69 Spion in Oost-Europa 74 Verzetspensioen 77 Baars bijt van zich af 80 Zijn laatste huwelijk 85 Verzetsherdenkingskruis 88 Slot 90 Noten 93 Geraadpleegde bronnen en literatuur 104 Naamindex 107