Want van Haar kon Ik alleen maar houden
Zoals Mos op glinsterende Gedachten
Alleen mijn Minnespel voor Haar kon verzachten
Zo innig brandde haar Vuur in Mij
Als ‘t ware Tranen die Zich Zelve tot Glimlachen dansten
En het prille Geluk teder toelachten
Ja; zo innig brandt haar Vuur nog steeds in Mij
Vredig vederlicht en vrij
I have a question about the book:
'Tussen Berg en Veld - Van den Berg, Pol'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
