Hoe raak je door poëzie geraakt? Waarom en waardoor ga je zelf gedichten schrijven, gedichten en kleine versjes die jarenlang in een schoenendoos op lezers wachten? Het begon bij twee inspirerende leraren. Mijn leraar Nederlands die de liefde voor de poëzie aanreikte zei: ‘als je poëzie echt wil begrijpen moet jij zelf gedichten gaan schrijven’ en mijn tekenleraar zei: ‘jij moet naar buiten met een flesje Oost-Indische inkt en een rietpen.’
Het is lang geleden, nog altijd teken ik met een rietpen en schrijf ik gedichten.
Het tekenen met de rietpen ontwikkelde tot het beroep schilder. De gedichten bleven in de schoenendoos. Corona heeft die doos omgekiept. Van de meer dan 500 gedichten en versjes overleefden er 76.
Poëzie geeft ons de mogelijkheid om in taal, in gedichten, vorm te geven aan dromen en het beleven van tijd en ruimte in een nieuwe dimensie, een nieuwe werkelijkheid die er buiten de poëzie niet is. De lezer bepaalt welke verbeelding die poëzie aangeeft.
