Aan de hand van autobiografische notities, projecten, ontdekkingen en onderzoek plaatst de auteur in dit essay kanttekeningen bij het interieur- en meubelontwerp, zonder de pretentie een sluitend theoretisch kader te bieden. De focus ligt op het meubelontwerp als architectonische discipline. Een begrip als humaniteit van het ontwerp krijgt speciale aandacht en in het verlengde daarvan trekt de auteur kritische lijnen naar de actualiteit.
