In de aanloop naar haar vijftigste verjaardag voelt Dionne Brussee de dringende behoefte om stil te staan. Hoe is haar leven geworden? Klopt de richting nog? Zit ze op de hoofdroute – en wat is die hoofdroute eigenlijk? Na tien jaar als coördinator kapelactiviteiten te werken bij de Dienst Geestelijke Verzorging in het OLVG, een-ziekenhuis in Amsterdam, tien jaar huwelijk met Rob en tien jaar in hetzelfde huis te wonen, komen er vragen bij haar op. Twijfel sluipt binnen: blijven of vertrekken? Dieper graven of loslaten? Ze kiest voor een moedige stap: drie maanden sabbatsverlof, met als hoofdactiviteit het lopen van het gehele Pieterpad – van Pieterburen naar de Sint-Pietersberg, zo’n 500 kilometer in één keer. Geen Camino naar Santiago, maar een eigen, Nederlandse pelgrimstocht. Dichtbij genoeg om veilig te voelen, lang genoeg om te bezinnen, kort genoeg om binnen haar tijd te passen. Wandelen wordt haar ritueel: elke dag een etappe, elke ochtend een meditatieve tekst uit de ignatiaanse geestelijke oefeningen, aangevuld met overwegingen van Anselm Grün. Stap voor stap laat ze het dagelijkse leven los, kijkt ze naar binnen en ontdekt ze wat werkelijk van waarde is. Spiegelpad is geen heroïsch avontuur, maar een eerlijk, herkenbaar verhaal van een gewone vrouw die durft te vertragen. Onderweg worden oude wonden geheeld en ontstaan nieuwe inzichten. Mooie ontmoetingen met gastvrije mensen, onverwachte gesprekken en de steun van haar man, familie en vrienden dragen haar verder. Ze hervindt haar bron: de liefde voor muziek, haar roeping die ze bijna was kwijtgeraakt. Met warmte en diepgang nodigt dit boek uit om zelf op pad te gaan. Niet per se ver weg, niet per se maandenlang – maar met open hart en ziel door eigen land. Want als je niet alleen met de voeten wandelt, maar ook met hart en ziel, ontdek je onderweg wie je werkelijk bent en welke kant je op mag. Een inspirerende uitnodiging om je eigen spiegelpad te lopen en je eigen antwoorden te vinden.