Het evangelie van Johannes werd lange tijd gezien als een laat product van het vroege Christendom, dat een pre-gnostieke richting van denken vertegenwoordigt en haaks staat op de presentatie van Jezus in de synoptische evangeliën. Recent onderzoek laat echter zien dat het evangelie heel goed een vroege herkomst kan hebben en als aanvulling op de Synoptici waarschijnlijk al voor het jaar 70 is verspreid geweest - en niet pas in 95 n. Chr. Het evangelie wordt ook meer als historisch betrouwbaar gezien - tenzij men apriori wonderen en de opstanding uitsluit.
Dit evangelie is nog steeds de meest diepgaande presentatie van de persoon en het werk van Christus, die we hier vanuit Gods perspectief te zien krijgen. In een historisch-grammatikale exegse wordt de diepte van het denken van Johannes zichtbaar, maar ook de grootsheid van de persoon van Christus. In onze tijd is het goed daar weer aan herinnerd te worden. In dit commentaar wordt in de vorm van preekschetsen geprobeerd een expositie van het evangelie te geven. Het getuigenis van Johannes daagt uit: om te geloven dat Jezus de Zoon van God is.
