Elma van Haren schrijft zowel proza als poëzie. Haar nieuwe werk mag dan poëzie heten, het schuurt tegen proza aan: Uit de klatergouden boot gevallen is een poëtisch verhaal dat in acht stemmen wordt verteld. Elke stem heeft z’n eigen toon en eigen ritme en, zoals in de muziek, roept elk ritme een
tegenritme op in het volgende gedicht. Zo wordt een verhalend gedicht gevolgd door meer impressionistische poëzie. De bundel als geheel brengt verschillende genres in de poëzie bij elkaar.
In Uit de klatergouden boot gevallen figureren twee vrouwen. De een is het slachtoffer van de ander, maar gedwongen samen te vluchten voor het lot, gaan ze elkaar toch liefhebben. Kleine gebeurtenissen echter, zoals die plaatsvinden in een mensenleven, ondermijnen hun liefde. Hierdoor haalt het lot hen uiteindelijk in en vergaat het hun zoals iedereen.
Elma van Haren debuteerde met de dichtbundel De reis naar het welkom
geheten (1988) die werd bekroond met de C. Buddingh’-prijs. Voor Grondstewardess ontving zij de Jan Campert-prijs. Van Haren woont en werkt in Brussel.
