‘Drijfzand’ vertelt het onthutsende verhaal van een moeder die verzeild is geraakt in de waanzin van een ander. Het beschrijft de jarenlange strijd om de jeugd van haar kinderen te redden, tot ze er letterlijk en figuurlijk bij neervalt.
Ouderverstoting, vervreemding, seksueel misbruik en geestelijke mishandeling passeren de revue en te laat beseft ze dat ze tegen een overmacht vecht.
Ze loopt naar de spiegel en kijkt zichzelf aan. Ze ziet iemand die ze nauwelijks herkent. Mager, donkere kringen onder diepliggende ogen. Ogen gevuld met tranen. Ze laat ze de vrije loop, terwijl ze zichzelf in de spiegel aankijkt.
Ze mag huilen. Ze mag elke traan uit haar ogen laten glijden. Elke traan die wegglijdt, neemt een stukje mee, wat ze niet kan gebruiken.
