Bundelt de belangrijkste artikelen van Jaap van Gelderen over het Joodse leven in Kampen en de regio. De kerkhistoricus Jaap van Gelderen (1943-2024) ontwikkelde zich als docent aan de Theologische Universiteit Kampen (ThUK) tot kenner bij uitstek van het Joodse leven in Kampen en de wijdere regio in de 19e en 20e eeuw. Hij schreef er tussen 1975 en 2015 circa 65 artikelen over, soms wetenschappelijk, maar de meeste bedoeld voor een breed publiek. Dit boek brengt 29 van zijn stukken over het Jodendom samen, ingeleid door Gert van Klinken en Theo van Mierlo Jaap van Gelderen studeerde aan de voorloper van de ThUK, de Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Kerken in Nederland, het opleidingscentrum voor de synodaal gereformeerden. Als kerkhistoricus specialiseerde Van Gelderen zich in de geschiedenis van de Gereformeerde Kerken in Nederland vanaf 1834 en in de Joodse geschiedenis. Hij vond dat zijn generatie zich van de Tweede Wereldoorlog en alles wat daarin was gebeurd rekenschap moest geven, juist vanwege de enorme invloed ervan op de leefwereld waarin jongeren zoals hij in het naoorlogse Nederland opgroeiden. Bij dat rekenschap geven betrok hij nadrukkelijk en op kritische wijze ook de 19e-eeuwse en vooroorlogse houding van gereformeerden tegenover het Jodendom. De kerkhistoricus Jaap van Gelderen (1943-2024) ontwikkelde zich als docent aan de Theologische Universiteit Kampen (ThUK) tot kenner bij uitstek van het Joodse leven in Kampen en de wijdere regio in de 19e en 20e eeuw. Hij schreef er tussen 1975 en 2015 circa 65 artikelen over, soms wetenschappelijk, maar de meeste bedoeld voor een breed publiek. Dit boek brengt 29 van zijn stukken over het Jodendom samen, ingeleid door Gert van Klinken en Theo van Mierlo Jaap van Gelderen studeerde aan de voorloper van de ThUK, de Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Kerken in Nederland, het opleidingscentrum voor de synodaal gereformeerden. Als kerkhistoricus specialiseerde Van Gelderen zich in de geschiedenis van de Gereformeerde Kerken in Nederland vanaf 1834 en in de Joodse geschiedenis. Hij vond dat zijn generatie zich van de Tweede Wereldoorlog en alles wat daarin was gebeurd rekenschap moest geven, juist vanwege de enorme invloed ervan op de leefwereld waarin jongeren zoals hij in het naoorlogse Nederland opgroeiden. Bij dat rekenschap geven betrok hij nadrukkelijk en op kritische wijze ook de 19e-eeuwse en vooroorlogse houding van gereformeerden tegenover het Jodendom.