Er wordt veel gereorganiseerd bij de overheid. De laatste jarenonder de vlag van 'het nieuwe werken'. Maar eigenlijk weetniemand wat dat nieuwe werken inhoudt. Erger: het nieuwewerken geeft geen antwoord op de problemen van het oudewerken. Waar hebben ze op een departement wel last van? Datde politiek het uiteindelijk altijd wint van de inhoud? Dat de baasaltijd het laatste woord wil hebben, ook als hij inhoudelijk niksheeft toe te voegen? Dat de planning van het beleidsproces altijd inde war loopt? Dat men te weinig kennis van zaken heeft? Dat deleefwereld van de burger zich zo slecht laat vangen in desysteemwereld van het departement? Dat het wiel altijd weer opnieuwwordt uitgevonden? In dit boek worden acht van dat soortvragen verkend.Anekdotes spelen daarbij een grote rol. Zoals dit hele boek eencombinatie is van herinnering en analyse. Het blijde antwoord:de overheid laat zich goed vernieuwen, maar met simpeleantwoorden wordt niemand geholpen.
