Stoffer’s Jukebox is geen concrete jukebox, waar je in het café een muntje in kan gooien, maar een denkbeeldige die overuren maakt in het hoofd van de schrijver. Martijn Stoffer, ruim 25 jaar programmamaker voor de VPRO, neemt de lezer in 41 verhalen op sleeptouw voor een meeslepende muzikale reis. Stoffer koppelt een fabelachtige muzikale kennis over de wortels van de “popmuziek” aan het vermogen om daar op een luchtige manier over te schrijven. Zijn verhalen volgen de inhoud van de songs en brengen hem zo naar oorlog en vrede, liefde en ludduvudddu, Jamaica en Cuba, de blues, de opwinding van de rock ‘n’ roll en nog veel meer. De stijl van Martijn Stoffer is zo beeldend dat een beetje muziekliefhebber de songs direct wil horen waar over geschreven wordt. Dat treft, want QR-codes leiden je in een oogwenk naar de muziek zelf, via een playlist of een filmpje. En er is nog veel meer. Bij elk van de 41 hoofdstukken is een illustratie gemaakt door de crème de la crème van Nederlandse en Vlaamse tekenaars, waaronder de in 2015 overleden Peter Pontiac en alleskunner Typex, die ook als beeldredacteur is opgetreden. Het resultaat is een lijstjesboek, een veelkleurig plaatjesboek, een consumentengids naar nieuwe “oude” muziek en een verhalenbundel van een verrassende debutant. Stoffer’s Jukebox is geen concrete jukebox, waar je in het café een muntje in kan gooien, maar een denkbeeldige die overuren maakt in het hoofd van de schrijver. Martijn Stoffer, ruim 25 jaar programmamaker voor de VPRO, neemt de lezer in 41 verhalen op sleeptouw voor een meeslepende muzikale reis. Stoffer koppelt een fabelachtige muzikale kennis over de wortels van de “popmuziek” aan het vermogen om daar op een luchtige manier over te schrijven. Zijn verhalen volgen de inhoud van de songs en brengen hem zo naar oorlog en vrede, liefde en ludduvudddu, Jamaica en Cuba, de blues, de opwinding van de rock ‘n’ roll en nog veel meer. De stijl van Martijn Stoffer is zo beeldend dat een beetje muziekliefhebber de songs direct wil horen waar over geschreven wordt. Dat treft, want QR-codes leiden je in een oogwenk naar de muziek zelf, via een playlist of een filmpje. En er is nog veel meer. Bij elk van de 41 hoofdstukken is een illustratie gemaakt door de crème de la crème van Nederlandse en Vlaamse tekenaars, waaronder de in 2015 overleden Peter Pontiac en alleskunner Typex, die ook als beeldredacteur is opgetreden. Het resultaat is een lijstjesboek, een veelkleurig plaatjesboek, een consumentengids naar nieuwe “oude” muziek en een verhalenbundel van een verrassende debutant.