Het leven schept je in een constante staat van verwarring. Een voorkomen wordt opgevolgd door een vergaan. De fragmenten in dit boekje zijn vastgelegde momenten van een idee, gedachte of gevoel en proberen het leven met de zin te vangen: in hartstocht zal verlangen kunnen liggen, al dacht ik eerst dat het mij niet grijpen kon. Waren deze momenten dan bedrog? Of hebben zij daadwerkelijk plaatsgehad?
Bovendien, als het heeft bestaan, is het dan onthouden of reeds vergeten? Mag een herinnering langzaamaan uit de zenuwcellen van je hersenen verdwijnen? Kan men een jaar alleen, inwisselen voor vierentwintig uur samen, waarin secondes uren zijn? Vijf minuten zonder liefde lukt, maar vijf minuten zonder adem? Bestaat tijd als je slechts leeft op het ritme van dezelfde dagelijkse beslommeringen?
Dit boek is het gevolg van drie jaar lang een weblog bijhouden. De mooiste stukken verdienen een betere plaats dan online. ‘Laat Gaan’ bestaat uit louter letters, waarin beelden zullen opdoemen in het hoofd: vaak vaag maar meedogenloos liefdevol.
Omdat wij onder een zon kunnen staan.
Omdat vluchten onbekwaam zijn zou.
Omdat momenten niet vergaan als zij geschreven bestaan.
