Een land kan verdwijnen zonder in te storten. Zonder oorlog, zonder ramp, zonder zichtbaar breekpunt. Het kan oplossen in zijn eigen orde, verstillen in zijn eigen lawaai, voortbestaan terwijl het ophoudt zichzelf te begrijpen. Dit was Nederland is een bundel van vileine, erudiete epistels die die langzame verdwijning blootleggen. Van de luidruchtigheid van de Hollander tot de leegte van de media, van de braafheid van de burger tot de inertie van de politiek: elk essay snijdt een ander facet aan van een natie die nog functioneert, maar haar ziel heeft ingeruild voor systeem, comfort en consensus. In de geest van Komrij, met echo’s van Spengler en andere afvalligen, ontstaat een meedogenloze diagnose van een land dat zichzelf niet meer bevraagt. Dit boek biedt geen oplossingen en geen verlossing. Alleen helderheid. En misschien, in die helderheid, een laatste rest van negatieve vitaliteit: de weigering om het verval nog langer te ontkennen.
