Wanneer zijn vader al 2 jaar lang ALS heeft en zijn moeder kanker krijgt, begint Jesse Linnartz (19) met het schrijven van een gedichtenbundel. Voor hem is het een meditatiemethode om de gevoelens van zich af te schrijven. Zo zet hij de gebeurtenissen in zijn leven op een rijtje.
---
Zonder enige kennis van poëzie begint hij met schrijven.
Sommige gedichten zijn abstract en niet te begrijpen terwijl andere herkenbaar en duidelijk zijn. Hij heeft geen vaste stijl en wilt alleen zijn gevoel uiten of een reactie opwekken bij de lezer.
---
De dood van zijn ouders in de eerste helft van 2018 laten hem veel schrijven over zware onderwerpen zoals: de dood, de leegte en het verdriet dat iemand kan hebben in zo’n periode. Dit laat een boek zo licht van kaft toch erg donker lijken totdat hij je onverwachts meeneemt naar de liefde in zijn hart. Hiermee laat hij je zien dat je na bittere tijden zelf niet bitter moet blijven.
---
