Dit geschrift komt het dichtst bij de dichtende functie die een dichtbundel vermag te bieden.
De suite bestaat als muziekvorm reeds sinds de barok, een verzameling van vreemde en bekende dansen, die de jeugd meesleept, zoals in de 20ste eeuw popgroepen op popfestivals.
Hier brengen coupletten van haiku, senryu, haiga en een enkele haibun in deze suites rust, spanning en cesuren, als gaten in de geest die blijven intrigeren.
De bundel laat zich van voor naar achteren, en van achteren naar voren, of sprongsgewijs bladerend lezen naar de luim van de dag en de behoefte van het moment, waarbij verdieping diepere gedachten en hogere inzichten kan bewerkstelligen.
