Deze gedichten tonen mensen in hun kwetsbaarheid en geestdrift. Ze reageren met onstuimige emoties op een turbulente samenleving. Tollend verglijden tijd en herinneringen en dat maakt de mens broos. De kracht van aarde, water, vuur en lucht wervelt door de gedichten heen. Deze elementen vormen het leven, maar uit evenwicht verstoren ze de harmonie. Zo is het ook met onze geest. Zonder innerlijke balans ontstaat een ongenuanceerd beeld van de buitenwereld. ‘De zee kent geen kruispunten’ confronteert ruw én biedt perspectief. Dat brengt de lezer terug naar zichzelf.
I have a question about the book:
'De zee kent geen kruispunten - Willems, Cristel'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
