Vanuit zijn ervaringen in de Arkgemeenschap voor geestelijk gehandicapten schreef Henri Nouwen een beschouwing over de diepste fundamenten van pastoraat. In een tijd waarin er een groot tekort is aan priesters en pastores, biedt de auteur een toch wel verrassend 'passief' perspectief. Gebed, overgave, verbondenheid, vreugde en dankbaarheid; het is een manier van zijn die het ambt zoveel vruchtbaarder maakt dan macht, succes en invloed.
