Hoe wordt je als je middenin de bossen van de Veluwe opgroeit, zonder elektriciteit en waterleiding, dus zonder douche en stopcontacten, en zelfs zonder vriendjes, want de dorpen zijn te ver weg? Ergens op de Veluwe, midden in de bossen, groeit een knaapje op in een houten huis zonder elektriciteit en stromend water, zonder douche en stopcontacten. Geen vriendjes, wel het gezin met de kinderen. En de natuur – vanaf de huisdeur beginnen de bossen waarin ze rondzwerven, zich onzichtbaar maken, ook voor elkaar.
En dan is er nog het uitzicht vanuit het raam van de eetkamer. Verderop, door dennen omringd, schemert immers het huis van moeders vriendin, de doodsvijandin van vader.
Een autobiografische roman over opgroeien in een uiterst merkwaardig milieu en de onvermijdelijke consequenties. De auteur werd destijds door bladen als TROUW, De Volkskrant, NRC Handelsblad en (de Belgische bladen) De Standaard en De Morgen gekarakteriseerd als iemand met een geheel eigen stijl. Opgaand in de natuur heeft zijn vader uit sloophout 'Natuurpark Groot Paradijs' gebouwd. Zijn moeder was schrijfster en heeft o.a. de dichter Willem Kloos nog gekend. Maar terwijl het kind door de natuur zwerft moet zij nu hard zwoegen. Haar vriendin woont vijftig meter bij hen vandaan, maar is de doodsvijand van zijn vader. Er zijn allerlei crisissen.
