Normaal sloeg Das de voordeur niet dicht als er dieren aanklopten. Maar deze was te stralend van streep, te opgeklopt van staart. En dan die glibbergrijns en de manier waarop hij zijn poot uitstak alsof hij al zó lang met Das had willen kennismaken ...
Das moest er niets van hebben. Hij sloeg de deur dicht voordat die snoeshaan zich iets in het hoofd kon halen. 'Niets. Nodig,' zei hij door het sleutelgat.
I have a question about the book:
'Stinkdier en Das - Timberlake, Amy'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
