In het museum wordt het lichaam zichtbaar in zijn kwetsbaarheid – gewond, gebogen, verlaten. Wat daar getoond wordt, vraagt niet om oordeel maar om vertraging. De dood verschijnt niet als schreeuw maar als pauze.
Deze bundel van de Vlaamse dichter C.L. Kruithof is ontstaan uit het kijken naar het werk van de kunstenares Berlinde de Bruyckere. Geen van deze gedichten wil haar kunst verklaren. Zij zijn pogingen om te blijven staan waar het kijken moeilijk wordt. De bundel ‘Tussen hemel en aarde’ raakt een kern: kunst als wezensverandering.
Vorig jaar verscheen bij dezelfde uitgever een selectie uit al zijn werk. In de bundel ‘Tussen hemel en aarde’ is zijn nieuwste werk opgenomen.
