Tijs van Bragt (1985) maakt in anatomie van de grassen een binnenwereld zichtbaar, een wereld waarin (natuur-) lyriek nooit ver weg is. Er wordt vorm gegeven aan wat ontbreekt. De dichter reageert op zijn omgeving en legt het vast. anatomie van de grassen is Van Bragts vierde dichtbundel. Eerder verschenen: Bonterik Alles is in mij, Sterrenzager en weier
