De Tweede Wereldoorlog had in zowel Nederlands-Indië als het latere Indonesië in politiek en sociaal opzicht grote veranderingen tot gevolg. Tussen 1945 en 1968 raakten daardoor zo’n 350.000 Indische Nederlanders op drift. Door de nood gedwongen moesten ze vaak alles wat ze bezaten achterlaten. In Nederland, een land dat bezig was op te krabbelen na vijf jaar Duitse bezetting en waar grote woningnood heerste, moesten ze een nieuw leven opbouwen.
In het kader van een door de overheid opgesteld spreidingsplan werden de migranten over ons hele land verdeeld. In Friesland werden vóór 1950 al ruim achtduizend repatrianten geplaatst, van Appelscha tot Harlingen en van Lemmer tot Holwerd. De opvang was vaak provisorisch geregeld en in een groot scala aan accommodaties: schepen, adellijke buitenhuizen, hotels, zomerhuisjes, kampen, pensions of bij particulieren. De ontvangst was soms kil, en de ontheemden werden vaak opgezadeld met hoge schulden in verband met hun reis- en opvangkosten.
Auteur Henk de Vries koppelt – vaak dramatische – familieverhalen aan historische feiten en geeft daarmee een indringend beeld van de achtergronden van hun vertrek, aankomst en opvang. Hij legt daarmee een episode in onze geschiedenis bloot die bij velen van ons onbekend is. Het fraai vormgegeven boek bevat ruim 150 nooit eerder gepubliceerde foto’s.
