Zij weten het niet?
In hun verdringings-, vergeet- en wisfuifjes hoort men géén noodkreet van een wezen wat door hún vermijdbare toedoen doodspijnen lijdt. Eenmaal op de schone rode bloedloper trappen ze niet langer per ongeluk eens op een huisjesslak.
Krak... Hoort ook het gepeupel niet dat daar achter het koord vanuit de goot op de stoeprand stapt.
I have a question about the book:
'boek.-’n Blog, deel II, band 10 - Hombergen, René'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
