Zij weten het niet?
In hun verdringings-, vergeet- en wisfuifjes hoort men géén noodkreet van een wezen wat door hún vermijdbare toedoen doodspijnen lijdt. Eenmaal op de schone rode bloedloper trappen ze niet langer per ongeluk eens op een huisjesslak.
Krak... Hoort ook het gepeupel niet dat daar achter het koord vanuit de goot op de stoeprand stapt.
