Wat brengt iemand tot een dergelijk besluit en hoe ervaren verschillende naasten deze keuze, ook als ze voorstander zijn van zelfbeschikking en euthanasie? Als kunstenaar Leo door een beroerte niet meer kan schilderen, valt de bodem onder zijn bestaan weg. De aankondiging dat hij zijn levenseinde in eigen hand wil nemen, slaat bij zijn drie kinderen in als een bom. Ze reageren ieder op hun eigen wijze. Het besluit van hun vader confronteert hen met de niet altijd soepele relatie met hem en met de uitdagingen in hun eigen leven. Door zijn keuze en de reacties van zijn kinderen wordt Leo gedwongen een traumatisch verlies uit zijn verleden onder ogen te zien. Deze roman, die ondanks het thema licht van toon is, duikt in de relationele en psychologische aspecten van het zelfgekozen levenseinde binnen een bijzondere familie. Komen ze dichter bij elkaar en slagen ze erin hun eigen leven op de rails te houden? En blijft Leo bij zijn voornemen tot levensbeëindiging? Als kunstenaar Leo door een beroerte niet meer kan schilderen, valt de bodem onder zijn bestaan weg. De aankondiging dat hij zijn levenseinde in eigen hand wil nemen, slaat bij zijn drie kinderen in als een bom. Ze reageren ieder op hun eigen wijze; de oudste, arts, blijft proberen haar vader op andere gedachten te brengen en weigert er concreet bij betrokken te worden. Haar broer accepteert de keuze en gaat een noodzakelijke confrontatie aan met zijn vader, vanuit de realisatie: nu of nooit. De jongste dochter voelt zich in de steek gelaten en neemt voor het eerst haar lot in eigen hand. Ook dwingt ze haar vader om een traumatisch verlies uit zijn verleden onder ogen te zien.  Over de ethische en filosofische dimensies van het zelfgekozen levenseinde is veel gezegd en geschreven. De roman Ontijd, die ondanks het thema licht van toon is geschreven, duikt in de relationele en psychologische kant ervan. Wat brengt iemand tot een dergelijk besluit en hoe ervaren verschillende naasten deze keuze, ook als ze voorstander zijn van zelfbeschikking en euthanasie?