Mijn boek over de Samen van Johan Turi (1854-1936) is een boek dat volgens Harald Gaski, de auteur van het voorwoord, moeilijk in een genre is te plaatsen. De Nederlandse lezer maakt kennis met een magische wereld, die tegelijkertijd vreemd en wreed is. Turi vertelt op realistische wijze over de gevaren tijdens de trektochten van de rendierhoudende Samen. Ze worden geconfronteerd met barre sneeuwjachten en gevaarlijke dieren. We lezen ook de prachtige en soms bizarre en angstaanjagende verhalen die de Samen elkaar doorgeven, over de mooie en slechte momenten in het leven van de Samen. Bijzonder zijn de tekeningen gemaakt door Turi zelf, die achterin het boek zijn opgenomen. Johan Turi werd door de Deense kunstenares Emilie Demant (1873-1958) aangemoedigd om zijn boek te schrijven. Zij ontmoette hem in 1904 tijdens haar reis door het noorden van Scandinavië. Demant hielp Turi zijn droom om een boek over zijn volk te schrijven te verwezenlijken en zo werd Mijn boek over de Samen de eerste, door een Same in het Samisch geschreven, seculiere tekst. Mijn boek over de Samen werd in 1910 in Stockholm en Kopenhagen gepubliceerd in een tweetalige editie: Samisch en Deens. Herdrukken volgden al snel en het boek werd daarna vertaald in meer talen onder andere het Engels en het Noors. Mijn boek over de Samen wordt nu voor het eerst in het Nederlands uitgegeven door Wilde aardbeien in een vertaling van Nellejet Zorgdrager. ‘Turi’s boek over het leven en denken van de Samen kan worden omschreven als een auto-etnografie: een etnografie geschreven door iemand die zelf tot het volk hoort dat beschreven wordt,’ zegt Nellejet Zorgdrager in haar nawoord. Daarin geeft ze tevens uitgebreide informatie over de politieke en historische situatie van de Samen in de tijd dat Turi zijn boek schreef.