Weinig historische personen spraken zo lang en veelvuldig tot de verbeelding als Cleopatra VII Philopator (69-30 v.Chr.), de laatste Ptolemeïsche heerser van Egypte. Eeuwenlang had Cleopatra vooral een slechte reputatie: een oriëntaalse verleidster, even wispelturig als wreed. In de latere 20e eeuw sloeg dat beeld plotsklaps om en werd zij een symbool van emancipatie en empowerment. Maar met die omslag ontstond een nieuw probleem: uiteenlopende groepen maakten nu aanspraak op haar nalatenschap en claimden haar als boegbeeld en rolmodel. Daarmee ontstond in onze eeuw een hoogoplopende strijd om eigenaarschap van Cleopatra voor het creëren van identiteit. De bijdragen aan deze bundel belichten verschillende betekenissen van Cleopatra in heden en verleden, van het 19e-eeuwse oriëntalisme tot Cleopatra als nationaal symbool van het moderne Egypte, en van de soms zwarte Cleopatra in middeleeuwse geschriften tot de controverse rond de Netflix-serie Queen Cleopatra (2023). • Van de gastredactie (Lucinda Dirven & Rolf Strootman)
• Cleopatra, kleur en culture wars in de Verenigde Staten (Lucinda Dirven)
• Cleopatra als killer queen in Flavius Josephus (Jan Willem van Henten)
• Boccaccio's Cleopatra, of: waarom huidskleur belangrijk is (en was) (Ivo Wolsing)
• Cleopatra VII en de westerse receptie van Alexandrië: twee kanten van dezelfde medaille (Sabine Müller)
• Cleopatra in Caïro. Hedendaags Egyptische afbeeldingen van de koningin in context (Daniel Soliman)
• Een koningin met vele gezichten. De representatie van Cleopatra VII in moderne tattoos als venster op eigentijdse opvattingen over gender en identiteit (Roelie Kuijpers)
