Na de geboorte van haar kind vraagt Ianthe Frances Mosselman zich af hoe het komt dat ze naast blijdschap ook woede voelt. Ze ontdekt: de keerzijde van liefde en geluk is de vrees voor verlies ervan. In ‘Al die liefde en woede’ vraagt Ianthe Mosselman zich na de geboorte van haar kind af hoe het komt dat ze naast blijdschap en liefde ook woede voelt. Waar komt die woede vandaan? Betekent het krijgen van een kind niet alleen een verrijking maar ook het verlies van iets? Onbeschroomd eerlijk verkent Mosselman haar tegenstrijdige gevoelens. Het krijgen van een kind heeft haar positie in de maatschappij veranderd. Heel haar leven streefde ze naar zelfstandigheid, maar sinds de geboorte van haar kind ervaart ze een beklemmend besef van afhankelijkheid. Gelijkwaardigheid tussen man en vrouw wordt nog altijd bemoeilijkt door de ideeën en mythen over moederschap. En wat betekent het om zo veel van iemand te houden terwijl het je ook zo veel angst bezorgt? Want de keerzijde van liefde en geluk is de vrees voor verlies ervan. ‘In 'Al die liefde en woede' toont Mosselman via haar persoonlijke strubbelingen met flesjes, gebroken nachten, schrijfambities en kinderopvang hoe de jonge moeder nog altijd door maatschappelijke aannames en vooroordelen wordt tegengewerkt. Ze onderwerpt zichzelf aan een kritisch en levendig zelfonderzoek, en vertelt hierbij eerlijk over alle gevoelens die het moederschap bij haar oproept.’ Marij de Wit De Nederlandse Boekengids ‘De grondigheid waarmee Mosselman een en ander uitzoekt, is lovenswaardig.’ Judith Eiselin NRC ‘(…) 'Al die liefde en woede' is een opwekkend boek met bevrijdende potentie. (…) Mosselman maakt op een geloofwaardige, want eigen manier gewag van de tegenstrijdige gevoelens die lastig naar het oppervlak te brengen zijn.’ Marja Pruis De Groene Amsterdammer