Dichter Je maakt het mensen toch niet naar de zin, en streeft dat ook niet langer na. Niet langeris wat je schrijft gericht op een ontvanger.Je bent je eigen einde en begin, en leeft en sterft alleen. Geen dubbelgangerneemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;geen keer op keer verloren hartsvriendinging van iets anders dan gedichten zwanger. Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bentdegeen die eens zelfs in het meest banalede waardigheid en zin heeft onderkend, en alles in het eerste licht zag stralen.En heel je leven zoek je dat momentnog eenmaal zo volmaakt te achterhalen.
I have a question about the book:
‘De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag - Rawie, Jean Pierre’.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
