'Foto'Mijn moeder heeft de foto uitgekozendie na zijn dood het meeste op hem lijkt.Naarmate langzaam de meedogenloze,mij nog veranderende tijd verstrijkt,fixeer ik hem steeds meer in deze pose;het raam, de stoel, het boel dat hij bekijkt,en al mijn komende metamorfosenworden door mij aan dat portret geijkt.Straks ben ik even oud als hij op dezefoto. Nog even, en wat is geweestwordt weer zoals het was in den beginne:Dezelfde sluitertijd. Ik zit te lezenin deze kamer, en het licht valt binnendoor een verdwenen raam waarbij hij leest.
I have a question about the book:
'Geleende tijd - Rawie, J.P.'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
