'Idylle'Het regende toen ik de trein betraddie mij zo vaak uit steeds dezelfde stedendoor steeds eenzelfde regen had geredennaar steeds dezelfde noordelijke stad.Vermoeid uit mijn gedachten weggegledenhad ik een vaag soort halve slaap gevat:mijn niet meer te traceren levenspadverloor zich in een anoniem verleden.Toen naderde de trein de brug, en uiteen halve droom schoot ik ten halve wakker;wat laatste druppels waaiden van de ruit.Ik zag: de IJssel stroomt nog naar de zee.Gods licht beschijnt Gods water en Gods akker.In groene uiterwaarden graast het vee
I have a question about the book:
'Woelig stof - Rawie, J.P.'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
