‘Je bent Daria. Je bent d’Aria, van lucht. De apostrof verandert je in iets ongrijpbaar lichts.’ Als van lucht is de hartverscheurende memoir van een moeder (en voormalig balletdanseres) gericht aan haar zwaar gehandicapte dochter van zestien. Ada heeft borstkanker, maar juist die ziekte brengt haar dichter bij haar dochter. Eerlijk en zonder zelfbeklag, maar ook met ironie en een nuchtere zelfspot, schrijft ze over haar liefde voor Daria (met wie ze in feite alleen fysiek kan communiceren), voor haar man en voor de dans.
