Over veel verzen van Hans van de Waarsenburg hangt een waas van weemoed. Zijn nauwkeurige stemmingsvolle beelden reiken naar de verte. Er spreekt niet alleen een verlangen uit naar de horizon die voor ons ligt en die tot reizen noopt, in deze bundel ligt de verte ook in het verleden. Met zijn gedichten roept Van de Waarsenburg de dromen en verlangens van vroeger op. Des te scherper komen daarbij in dit retrospectief de beelden naar voren van de mensen die hun leven al hebben verloren. Want met de weemoed wil de dichter het onverbiddelijke niet verzoenen of onzichtbaar maken. Daarom eindigt de bundel met een viertal 'kale', aangrijpende in memoriam gedichten voor gestorven vrienden.
I have a question about the book:
'Waar de wegen waren - Waarsenburg, Hans van de'.
Fill in the form below.
We will respond as fast as possible.
We value your privacy
We use cookies to measure traffic, improve Boekstra and let Google tailor ads to your interests. You can keep using the site either way — even if you decline. More info
