In verhalen bestaan ze nog, de landerige dagen van zomerse hitte die in een dolce far niente worden doorgebracht. Dompel je onder in zomerverhalen waarin de tijd stokt, de zon geen haast heeft en het geroezemoes op het strand aangenaam in de oren zoemt.
De personages van Tsjechov wikkelen zich als geen ander in broeierige hitte, Rosa Luxemburg schrijft een zwoele brief en Paustovski roept het zinnelijke van de zomer op: ‘Ik raakte gewend aan de gestage hitte van deze ononderbroken dag (de nachten leken alleen maar gemaakt om even te kunnen bijkomen van het wrede daglicht), aan zijn monotone gezoem alsof diep in de aarde een koperen snaar vibreerde. Ik wende eraan dat de lucht, eenmaal oververhit, zijn helderheid verloor en leek op stollend glas, en ook dat de lucht nooit egaal was.’
In deze smoorhete bloemlezing die je de traagheid doen hervinden is werk opgenomen van onder anderen Raymond Carver, Carl Friedman, Rosa Luxemburg, Konstantin Paustovski, Luigi Pirandello, Joseph Roth, Walt Whitman en Stefan Zweig.
