Stuwend en swingend leest Verhulst nieuwe roman als een dans tussen de doodsdrift en levenslust. Een ode aan liefde, vergeving, een goede maaltijd en, in donkere vorm, toch ook wel aan het leven zelf. Eric Finck verwerkt een echtscheiding. Om zijn gedachten lam te leggen en vooral niet gek te worden, speelt hij piano, dag in, dag uit. Maar in plaats van zijn verleden de vergetelheid in te spelen, loeien de herinneringen per noot steeds luider in zijn kop. Dit adembenemende relaas heeft de vorm van een jazzcompositie. Door ritmische motieven en herhalingen ontstaat een hartverscheurend beeld van een man die zijn wonden likt en probeert recht te krabbelen. Een ode aan de liefde, aan vergeving, het helende van een goede maaltijd en, in een donkere vorm, toch ook wel aan het leven zelf. 'Banaliteit en euforie, Verhulst laat het moeiteloos en plechtig op elkaar aansluiten.' 11-06-2026 Kees 't Hart De Groene Amsterdammer ‘een Verhulst grand cru’ 26-05-2026 Carl De Strycker De Standaard ‘een ontroerende ode aan het leven.’ 27-06-2026 De Standaard ‘…momenteel de grootste stilist van ons taalgebied’ 29-06-2026 Koen Eykhout Limburgs Dagblad / Dagblad de Limburger ‘het boek leest als een trein’ 15-05-2026 Tom Pardoen De Morgen ‘Verhulst schrijft eloquent, spits en met humor’ 08-08-2026 Jozefien van Beek De Volkskrant ‘Een verwittigd man is een literaire cakewalk, maar eens je de jazzy cadans te pakken hebt, leest het boek als een trein.’ 15-05-2026 Tom Pardoen De Morgen ‘grandioos [Waardering 4 ballen]’ 20-05-2026 Marnix Verplancke Knack ‘Eric is een herkenbare Verhulst-antiheld, een dromer die een paar keer met zijn gezicht tegen de grond is gegaan (….) Phew, als dat maar goed komt, denkt u nu misschien, maar Verhulst is al lang genoeg bezig om er iets grandioos van te maken. [Waardering 4 ballen]’ 21-05-2026 Marnix Verplancke Knack