Wie zich open durft te stellen voor deze gedichten gaat een literair avontuur tegemoet zoals hij maar zelden heeft meegemaakt. Hoopvol en vol ontnuchtering, grappig, schrijnend, verrassend en logisch. Is het in deze tijd van klimaatverandering, oorlog en coronapandemie nog mogelijk een luchtig gedicht te schrijven? In zijn nieuwe bundel gaat Wouter Godijn op zoek naar een antwoord op deze vraag. Gruwelijke en wonderbaarlijke visioenen zijn het resultaat, in gedichten die eenvoudig en helder lijken maar de verbeelding van de lezer tarten. Wie zich open durft te stellen gaat een literair avontuur tegemoet zoals hij maar zelden heeft meegemaakt. Poëzie die al lezende in beweging blijft, een achtbaan waar je aanvankelijk ietwat huiverig maar vol adrenaline in stapt en die precies de kick geeft die je zocht. Hoopvol en vol ontnuchtering, grappig en schrijnend, verrassend en logisch. Alles kan in Godijns hoogst authentieke universum waarin de dichter zich niets aantrekt van poëtische conventies, net zomin als van conventies in het algemeen. 'De dichter brengt zijn gedichten op een viruoze manier terug naar zichzelf en laat tegelijkertijd zien dat poëzie geboren wordt uit een behoefte het voorbijgaan van de tijd te bezweren.' - Ivan Sacharov, Meander Ivan Sacharov Meander Magazine 'Het is het hilarische slot van alle gedoe en getob van een dichter die ook patiënt is (…). Dat hij dat met veel zelfrelativering en humor doet, zodat alle ellende toch tot, jazeker, een luchtig gedicht leidt, zal zijn fans niet verbazen. (...) Ondanks hun absurditeit en hun schijnbare lichtvoetigheid zijn Godijns gedichten zwaar geladen met alle ellende van de mens en, een beetje, de wereld' Jan de Jong Tzum.nl 'Dynamische, intrigerende leeservaring.' Biblion 'Gedichten die de bomvolle schedel openbreken (…) In zijn gedichten gebeurt verschrikkelijk veel: het borrelt en bruist, het gist en sist. (…) Alles staat erin, aan de lezer om het eruit te halen.', - [waardering: vier sterren] Joep van Ruiten Dagblad Van Het Noorden