Het laatste boek van de meester van de schoonheid van het kleine In ‘Jaargetijden’ blijft Bernard Dewulf, net als in het met de Libris Literatuur Prijs bekroonde ‘Kleine dagen’ en net als in ‘Late dagen’, dicht bij huis. Opnieuw neemt hij ons mee naar de intieme wereld rondom zijn eettafel, stamtafel en bureau, en geeft hij het ogenschijnlijk onopvallende de volle aandacht. De schrijver is ouder geworden, de kinderen gaan het huis uit, de nachten zijn vaak lang en slapeloos. Dewulf probeert zich tot dit alles te verhouden en kijkt in deze bundel vaak terug, maar even zo vaak vooruit; in ‘Jaargetijden’ is de dood nooit ver weg. Dit alles maakt het afsluitende deel in de ‘Dagen-reeks’ tot een melancholisch, verstild en poëtisch boek waarin Bernard Dewulf opnieuw laat zien dat hij over een uniek talent beschikte: er zijn maar weinig schrijvers die het doodgewone zo op kunnen schrijven dat het weer als nieuw wordt. 'Met een in melancholie gedoopte pen én een scherp oog voor veelzeggende details beschrijft hij het dagelijks leven en de wereld die hem omringt (…) Dat hij tevens dichter was, merk je op elke bladzijde. Taalliefhebbers zullen ervan smullen.', - [waardering: vier sterren] Gert-Jan Schaap EO Visie 'Soms verbijsterend visionair, dan weer troostend. Met het strak gecomponeerde Jaargetijden stelt Dewulf zijn vanishing point postuum met brio uit.' - Onze 50 beste boeken van het jaar De Morgen 'In het postuum verschenen 'Jaargetijden' serveert Bernard Dewulf ons een pakkend adieu, vol bespiegelingen over het leven en de dood, soms onthutsend visionair, dan weer troostend. […] Het is uiteindelijk een strak gecomponeerd, ontwrichtend adieu geworden van een man zich altijd weer in de armen van de weemoed wierp. Toch lees je dit ook als een kroniek van uiterst gretig leven en observeren.’ De Morgen ' 'Jaargetijden' is met Dewulfs manier van schrijven weliswaar gemakkelijk verteerbaar, maar door de thematiek niet minder ernstig. Het maakt dit proza eigenzinnig en soms zelfs opbeurend.' André Keikes Tzum.nl '[..]miniaturen vol stilistisch verfijnde observaties van het alledaagse. […] Hij kon verdomd goed kijken - en zijn blik vangen in zinnelijke zinnen en klare taal.' - [waardering: vier sterren] Onno Blom De Volkskrant