Immigranten, idealen en ontgoocheling: Ayad Akhtar schetst een pijnlijk en persoonlijk portret van een verscheurd Amerika. ‘Treurzang voor een thuisland’ van Ayad Akhtar is deels familiedrama, deels maatschappelijke beschouwing. Het laat zien hoe de Amerikaanse Droom is verworden tot een nachtmerrie, waarin schulden of drugsverslaving talloze levens hebben verwoest, waarin een gierige reality-tv-persoonlijkheid president is geworden, en waarin hardwerkende immigranten voortdurend in angst leven. Maar bovenal is het een verhaal van een vader, een zoon, en het land dat ze allebei thuis noemen. ‘Treurzang voor een thuisland is een bijzonder boek, een hybride roman waarin het politieke op een krachtige manier is versmolten met het persoonlijke. De roman is tegelijk intiem en beschouwend: autofictie in optima forma en tevens een scherpe analyse van de Verenigde Staten. Akhtar is een hedendaagse Zola, en zijn Treurzang voor een thuisland een doeltreffende aanklacht tegen Amerika, het land waar Akhtar is geboren.’ – Trouw Trouw ‘[Met Treurzang voor een thuisland] serveert Akthar effectief een stoofpotje. (…) Een overweldigende leeservaring, waarvoor je de auteur tegelijkertijd zou willen kussen en slaan. Kussen vanwege de bereiding: meesterlijk, kruidig en verrassend. Slaan vanwege de lastig verteerbare inhoud.’ – De Standaard De Standaard ‘Treurzang voor een thuisland is tegelijkertijd een wervelende, confronterende, verhelderende en verwarrende roman, met Donald Trump in een belangrijke bijrol. Een mengvorm van familie-epos, sociale geschiedenis, droomduiding en nuchtere analyse die wonderwel werkt.’ – de Volkskrant De Volkskrant ‘Akhtar mixt fictie, memoir en essay. Zo wordt de verharding zowel onontkoombaar als invoelbaar.’**** – NRC Handelsblad NRC Handelsblad ‘Treurzang voor een thuisland [is] een uiterst boeiend boek, boordevol ideeën en gedachten (…) van een man die door schade en schande wijs is geworden, zeer wijs.’ – Tzum Tzum.nl ‘[E]en rijk boek vol met scherpe politieke inzichten, maar het wordt gedragen door een persoonlijk verhaal.’ – Yousef Gnaoui in de Volkskrant De Volkskrant