Twee oorlogen, één leven: een vader worstelt met traumas, terwijl zijn zoon de ogen van de vijand draagt als een onuitwisbaar teken. Het kind met de Japanse ogen van Reggie Baay is een roman over de gruwelijke en onontkoombare gevolgen van de oorlog. Maar het is ook over de veerkracht van de mens die, hoe wreed het lot ook is, altijd blijft zoeken naar manieren om te overleven. Nederlands-Indië, 1939. Een jonge man tekent voor het koloniale leger en komt vervolgens in Japanse krijgsgevangenschap terecht waar hij dwangarbeid moet verrichten aan de beruchte Birma-Siamspoorlijn. Als hij na drieënhalf jaar van ontberingen wordt bevrijd en de draad van zijn leven weer hoopt op te pakken, wordt hij aansluitend een volgende oorlog in gestuurd: de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog die in zijn geboorteland is losgebarsten. Als na de Politionele Acties in december 1949 de soevereiniteitsoverdracht plaatsvindt en hij met zijn prille gezin naar Nederland vlucht wordt hij geconfronteerd met herinneringen en trauma’s. Die strijd wordt er niet gemakkelijker op als blijkt dat zijn zoon de ogen van de vijand als een kaïnsteken zijn leven lang met zich mee zal moeten voeren. ‘Na lezing van Het kind met de Japanse ogen kun je alleen maar besluiten wat Baay op elke bladzijde betoogt: de voormalige Nederlandse kolonie heeft niets dan onthutsende verschrikkingen gebracht.’ – Azië Down Under Azië Magazine/Down Under ‘De grote verdienste van Baay’s Het kind met de Japanse ogen is dat het laat zien dat de verhalen uit die tijd nog lang niet allemaal verteld zijn. (...) Een belangrijke bijdrage aan het dekolonisatie-verhaal.’ – Trouw Letter & Geest Trouw ‘Een knappe en aangrijpende familieroman.’ – Moesson Moesson