Ik ben toch zeker niet gek gaat over de nare ziekte dementie. Vroeg of laat krijgt een ieder daarmee te maken. Het treft vrienden, naaste familie, kennissen of misschien uzelf wel. Maar het boek gaat eerst en vooral over liefde tussen mensen. Wie de liefde niet heeft, die heeft niets. Een deel van het boek speelt zich af in het verpleeghuis van de moeder van Ab. Moeder is 94 en lijdt aan vasculaire dementie. Maar met haar zijn er meer personen in het verpleeghuis die nog plezier aan het leven beleven. Verder zijn er verhalen van bewoners met de meest uiteenlopende achtergronden. Boeiende verhalen, prachtige types. Wie ook steeds terugkomt, is de vrouw van Ab. Zij is op jonge leeftijd getroffen door de ziekte van Alzheimer en woont nog steeds thuis. Ab hoopt dat nog een poos zo te houden.
